Bazı kayıplar sessiz yaşanır. Savaşlar olmaz, bir şehir yıkılmaz, medeniyetler bir gecede çökmez. önce küçük bir ayrıntı eksilir. Bir ahşabı kapı görünümüne getiren tokmağındaki incelik, bir pencerenin ışığı çağıran menteşesi, bir çeşmenin suya kavuşan sesi, bir yağmur oluğunun ucundaki son...
gemiler ağır sorunlar taşıyordu kuşlar uçuyordu kaldırımlar yerinde duruyordu uzak limanlar çözülüyordu bir küçük kız çocuğunun çoraplarında çözülmeyen şeyler kabul ediliyordu habersiz yok oluşun kıyısındaki yeni dünyada zaman kendi adını vermişti kurulan bu yeni dünyaya sessizce a...
Gerçek mesele, yalnızca nefes alıp vermek ve canlı kalmak değil elbette; gerçekten yaşayıp yaşamadığımızdır. Ama insan, yaşamakla yalnızca hayatını sürdürmek arasındaki o ince çizgiyi nasıl fark eder? Hayat çoğu zaman dolu görünür insana. Tamamlanacak işler, yetişilecek yerler, taşınan roller...
Yasla göğsüme başını, Dinle kanat çırpınışlarını. Belki son kez duyacaksın Yorgun kalbimin haykırışlarını. Tadını çıkar, aldırma; dünya yıkılsa, Kaldırma başını, sonu ölüm bile olsa. Aldırma, yüreğim yerinden fırlarsa, Sakın korkma, kıyamet bile kopsa. Yasla başını göğsüme, Bıra...
Olmamış bu resim, anlamsız! Yırtıyor gözleriyle Nil Nehrini, İçinde çizdiğim çizik çizik timsahlar! Kırılıyor benliğimde tüm renkli boyalar. Kapanıyor resim defterim, Demir bir kapı gibi, Dışarıda kalıyor kurduğum hayallerim! çerez gibi biriktirip durdum, İlkokul birden sonra; çubu...
Bir şakayık açtı içimde, Sonbaharın en sessiz yerinde; kimse bilmedi hangi kıştan geçtiğini. Yaprak yaprak sakladı Dağılmış yanlarını, güzelliği biraz da sükuneti öğrendiğindendi. Sonra anladım; bazı çiçekler güneşe değil, beklemeyle açar. Sabırla renklenir. Şakayık gibi sessizce...
"Duvarı yıkacak gücüm yoksa onu yıkmak için kendimi paralayacak halim yok tabii ki, fakat önümde duvar var diye ona boyun eğecek de değilim.” Fyodor Dostoyevski/ Yeraltından Notlar Bir tuhaflık var, bir terslik, bir anlamsızlık, çok garip değil mi, aklı şaşmaz mı insanın? Başı so...
Ne tuval ister bu el Ne boyadan bir iz, Görünmez fırçalarla çizilir kalbimiz. Bir harfin gölgesinde saklanır, Sessizliğin kuytusunda dinlenir ruhumuz. Deryada soluklanır rüzgâr, Gözün gördüğü kadar mı sanırsın bahar. Gök mavisi sinerken beyaz tenine, Anılar dize dize dokun...