‘Bir ben var benden içeri’ diyen Yunus’un sesiyle başlar yolculuk, ‘Kendini bilmek hikmettir’ diyen Lao’nun fısıltısıyla derinleşir, ‘öz, kendi üzerine düşününce evren olur’ diyen Hegel’in aklıyla genişler, ‘Hamdım, piştim, yandım&...
belirsiz bir boşluk içimde şimdi ile ölümün geleceği an arasında insan duymak istiyor masadan düşmeden önce bardağın kırılma sesini tanrıya açılan avuçlarında mahsur kalmış insanlar en rüküş gözlerle yarını görmek istiyorlar kaygılı denizlerde imkansız kuşlar uçuyor kuşlar gibi uçmak iç...
“Yara, ışığın içeri girdiği yerdir.” “Rumi” Aldığımız her yara aslında her zaman eksiklikten veya güçsüzlükten doğmaz. Bazen hayatın içimize doğru açılmasıdır; keşfedilmesi gerekenleri fark etmemiz için aralanan bir pencere. Canımızın acıdığı, kırıldığımız, en hassas...
Size bir şey itiraf edeceğim dedi. Kaynar çay bardağından havayla karışık bir yudum çektikten sonra bardağı kahvehanelerin klasik çay tabağına koydu. Ama yazmayacaksınız söylediklerimi. Sadece sizde kalacak. Sesinde bir sözleşmeyi tamam etmenin ya da bir meydan okumanın tınısı vardı. Ben tamam...
Gerçek paylaşım bir alışveriş değil; bir dönüşümdür. Paylaştığımız her an, aslında tohum ekeriz. Ancak bir tohum, ne kadar güçlü olursa olsun, boşlukta kaderini gerçekleştiremez. Onu kabul edecek, bağrına basacak ve yükselişi için gerekli besini geri verecek bir toprağa ihtiyaç duyar. Topr...
çalıştığı AVM binasının önüne geldiğinde saat sabah 09:30'du.Açılış saatine yarım saat vardı, başını gökyüzüne çevirip umutsuzca baktı Neylan. O gün de gri bulutlarla kaplıydı gökyüzü, tıpkı Neylan'ın her an ağlayacakmış gibi duran hüzünlü gözleri gibi. Derin bir iç geçirip AVM'nin güvenlik...
Koridor uzun… ışık var ucunda ama adımların sesi yok. Tavanından sarkan çiçekler renk renk umut gibi ama her biri dokunulmadan geçen bir mevsim… Tekerlekler döner, yol ilerler, zaman yürür senin yerine sen sadece bakarsın geçip giden hayata. Bazen en güzel yollar b...
Bir gün karanlıklar aydınlık, Aydınlıklar karanlık olacak. Gökyüzü yeşil, Ağaçlar mavi olacak. Belki en sevdiğim gözlerinin kahverengisi bile Artık başka bir renge karışacak. Karada yüzüp, Denizde koşacağım belki. Gökyüzü ayağımın altında ezilecek, Bulutların arasından bak...
Kelimelerin mucizevi varlığına… Duru, yağmurlu bir İstanbul. Bir film karesi gibiydi sessizlik ve her renk kendi çizgisinin hakkını veriyordu. Sakin bir bank gördüm hemen şuracıkta, solda. Baktım kimsecikler de yok oh ne ala, geçtim oturdum. Kelimeler geldiler, yanı başımda yer bul...
Geçenlerde bir anlatıda duyduğum cümle çok hoşuma gitti. Tam olarak şöyle söylüyordu. "İnsan boşlukları doldurmak için başkalarının kelimelerini ödünç alabilir. Ama bir gün mutlaka kendi cümlesini kurmak zorunda kalır. O zaman ceplerine bak boş mu dolu mu? " üstüne uzun uzun düşünülecek bir k...
1. Yağdı diyemem; Azıcık silkelenip Gitti bulutlar. 2. Tanrıyı bulmak Umuduyla kaç defa Deştiler göğü. 3. Acı çekmekte; Balçığın içindeki Titreyen yaprak! 4. Uykuya dalan Güneşin rüyasıdır, Bu yıldızlı gök. 5. K...
Tomurcukta saklıyım ben, yüz görümlüğüm yağmurlar. Dizeler, doğanın sessizce hazırlandığı o büyük uyanışı, sabrın sonunda gelen o taze sevinci fısıldıyor. Doğa, kış boyunca en kıymetli hazinesini bir sır gibi saklar. Bir ağacın dalındaki o küçücük, sert tomurcuk, aslında içinde koca bir or...