Cambaz

Orçun Oğlakcıoğlu derKi

Cambaz

Önceden tanımlanan iyilik ya da kötülük yoktur. Din, dil, ırk, cinsiyet ayrımı yoktur. Seçtiğimiz bedenlerde, tercihlerimizdeki öğretilerle tekamül sürecini yaşar ruhlarımız. O yüzden yanlış yapmaktan korkmadan, yanlışlarımızdan doğruyu bulmak için hatırlamak lazım doğarken bildiklerimizi. Bazen bir ip cambazı gibi, emniyet kemeri ile bağlanmadan ipe ve tutunmadan hiçbir yere, sadece bedenimizle yer çekiminin dengesine uyup, adımlarımızı korkusuzca özgür bırakmak gerekir, sanki uçuyormuş hissiyle. Düşme korkusundan kurtuldun mu farkındalık seviyen artar, seçtiğin yollar sorgulamalarının hep anlamlı cevabını fısıldar. Ezberletilen öğretilerden bağımsız kılıp ruhunu, suyun saflığında akmak için sorgulamalısın. Ama yargılamaya başladığın anda yine kaybedersin dengeni, su bulanıklaşır, akıntıyla mücadeleye girer bedenin. Yargılamak demek olmak demek. Emin ol hakim olmak, sorgulanan olmaktan zordur. Yüksek bir koltukta oturarak adaleti dağıtamazsın. Hiçlik mertebesine ulaşmadan adaleti içselleştiremezsin. Ve adalet peşinde koşarak o mertebeye hiçbir zaman ulaşamazsın. Çocuklarının arasında yapamayacağın seçimi, insanlar arasında da yapamazsın. Kendini affederken gösterdiğin tevazuyu karşındakine gösteremediğin sürece o üstünde yürüdüğün ip hep sallanacak. Dengede kalmak için ruhunun ağırlıklarından kurtularak, değişime kendinden başlamalısın. Sen iyileşmedikçe ve koşulsuz sevgiye ulaşmadıkça dünyada tanımlı iyilik de çoğalmayacak, kötülük de azalmayacak. Nefes alan her canlıyı severek başladığımız değişimde iyileri yüceltmeden, kötüleri cehenneme kadar yollamadan önce teraziyi çift taraflı görme beceresine ulaşmamız gerekir. Bunun için dünyadaki renkler, sesler, zıtlıklar, doğa olayları, buldukların, aradıkların, kaybettiklerin tümü bütüne giden yolda rehberin olacak. Sen yaşamayı seç, sen aldığın nefesle doldur kalbini yeter. Göreceksin o ipin üzerinde sendelemeden karşıya geçtiğini.

Orçun Oğlakcıoğlu

İstanbul – 2017