Saklı Bir Tebessüm Bahar

Tomurcukta saklıyım ben, yüz görümlüğüm yağmurlar. Dizeler, doğanın sessizce hazırlandığı o büyük uyanışı, sabrın sonunda gelen o taze sevinci fısıldıyor.

Doğa, kış boyunca en kıymetli hazinesini bir sır gibi saklar. Bir ağacın dalındaki o küçücük, sert tomurcuk, aslında içinde koca bir ormanı, binlerce yaprağı ve rengârenk çiçekleri barındırır. İşte baharın mutlulukla ilk bağı burada kurulur; mutluluk da tıpkı o tomurcuk gibi bazen içimizde saklıdır, görünmek için doğru vaktini ve o "yüz görümlüğü" yağmurunu bekler.

Bahar sabrın çiçek açmış hali, bize mutluluğun bir varış noktası değil, bir oluş süreci olduğunu öğretir. Toprağın altındaki tohumun çatlaması, cemrelerin düşmesi ve nihayetinde o yağmurlarla yıkanan doğanın canlanışı... Bu süreçte bana göre mutluluğun anahtarı;

Tazelenme: Kışın yorgunluğunu ve ağırlığını üzerinden atan her dal, bize geçmişin yüklerinden kurtulmanın hafifliğini hatırlatır.

Görünür Olma: "Yüz görümlüğüm yağmurlar" derken; gerçek mutluluk, bazen dışarıdan gelen bir dokunuşla (bir dost sesi, bir bahar yağmuru veya bir umut ışığıyla) içimizdeki saklı güzelliğin dışa vurmasıdır.

Umut: Baharın gelişi, hiçbir kışın sonsuza dek sürmeyeceğinin en somut kanıtıdır. Bu kanıt, insanın ruhuna en büyük mutluluk kaynağı olan "umudu" aşılar.

Mutluluk, baharda sadece bir duygu değil, bir manzaradır. Yağmur sonrası topraktan yükselen o eşsiz koku, gri gökyüzünün altından fışkıran yeşilin inadı, aslında bize şunu söyler: İçindeki cevheri koru, çünkü vakti geldiğinde tüm dünya senin uyanışına şahitlik edecek.

Bahar, doğanın kendi kendine verdiği bir sözün tutulmasıdır. Sen de o tomurcukta sakladığın umudu, yağan her yağmurla biraz daha büyüterek kendi baharını ilan edebilirsin. Çünkü mutluluk, en çok da beklemeye değer olanların, sabırla çiçek açanların hakkıdır.

Sevgiyle kalın…

Kadir KOLTUK