Sen, kendin olduğun gün dünyanın ne söylediğini duyacaktın. Çünkü anlam, sana öğretildiği yerde değil; senden gizlendiği boşluklarda duruyordu. Hayat seni ışığına çağırdığında, parladığın kadar var olmanı istedi. Oysa sen, görünür olmanın değil, sahici kalmanın ağırlığını taşıyordun.
Göz kamaştıran şeyler etrafını sardı: isimler, unvanlar, yüksek sesle ilan edilen doğrular. Ama sen gözleri kör olanlardan değildin. Işığa bakınca körleşeceğini, gölgede kalınca derinleşeceğini sezmiştin. Bu yüzden herkesin yürüdüğü yoldan değil, kimsenin durup düşünmediği aralıklardan geçtin.
Geç anlaşıldın. Çünkü sen bir sonuç değildin; sürekli ertelenen bir soruydun. Anlaşılmak için açıklanmadın, sadeleşmedin, kendini küçültmedin. Bilirdin: İnsan kendinden vazgeçtiği anda herkes olur ama kimse kalamaz.
Ve sen, ışığın seni unuttuğu yerde kendinle karşılaştın.
Işık sustuğunda öğrendin görmeyi,
Adın silinince tanıdın kendini.
Herkes olurken kaçtın aynalardan,
Sen, eksildikçe yaklaştın gerçeğine.
Selda Öztürk
1978 yılında Niğde’de memur bir aile...
“Aynur Görmüş” Kimdir? 17 Şubat...
2005 yılında Günlerden Bir Gün romanı ile ede...
İstanbul’da doğdum, Pertevn...
1976 yılında İstanbul’da doğdu. Y...
1975 yılı Düzce doğumludur. Anadolu üniver...
1974 yılında doğdu. Amasya Merzifonludur....
1986 yılı Bulgaristan doğumlu olan İbrahim Ko...
Almanya’da doğdum. İlköğretim 1. sınıfı...
İlkim öz, Ankara doğumlu olup Hacettepe ünive...
...
1974 yılında Denizli’de doğdu. İstanbul...
Orçun Oğlakcıoğlu 1974 yılında Denizli’...
1989 yılında İstanbul Lisesi'nden, 1993'te...
